Description

فیزیولوژی و تغذیه ورزشی رشته های راکتی

ورزش‌های راكتي، شكلی متفاوت از فعاليت جسمانی هستند كه هم از جنبه تفريحی و هم از لحاظ رقابتی، جذابيت دارند. اسكواش و راكتبال روی زمين چمن در مقايسه با بدمينتون، مستلزم ظرفيت متابوليكی بالاتری هستند. از اين رو، آنها محرك ورزشي قويتری براي سيستم قلبي- عروقي محسوب مي‌شوند، اما در كل به توان هوازی بالايی نياز دارند.

فیزیولوژی و تغذیه ورزشی رشته های راکتی-انتشارات نرسی

مقدمه فیزیولوژی و تغذیه ورزشی رشته های راکتی

به دلایل شغلی، نظامی و تفریحی علاقه به نیازهای تغذیه‌ای فعالیت‌ها روایتی طولانی دارد. بقراط به ورزشکاران توصیه‌هایی کرده و جنبه‌های تغذیه‌ای مرتبط به سلامتی را نیز مطرح کرده است. جالینوس توسط امپراتور رومانی مارکوس آرلوس مأمور رسیدگی به نیازهای جراحی و پزشکی گلادیاتورها شده بود. گاهیوجیتوس بین سال‌های ۳۸۴ – ۳۸۹ میلادی شرحی از خود می‌نوشت خلاصه‌ای از علوم نظامی که شامل ملاحظات نیازهای تغذیه ای رژه روندگان سپاهیان رومی بود.

تقریباً دو هزار سال بعد هیئت‌هایی مثل مؤسسهٔ ورزش انگلیس متخصصان تغذیه و رژیم غذایی را استخدام کردند تا ورزشکاران را برای تقویت تمرین و آمادگی برای مسابقه راهنمایی و هدایت کنند. همچنین این توصیه یک بخش مهم از تنیس امروزی است. تنیس یک بازی جهانی می‌باشد که در تمام طول سال در هر دو نیم کره انجام می‌شود.

اثر اقتصادی تنیس هم به لحاظ شرایط جایزه نقدی که به عهدهٔ حامیان یک تورنمنت می‌باشد و هم به لحاظ تحت پوشش بودن رسانه‌های مختلف مهم تلقی می‌شود. تنیس یک تجارت بزرگ است که باعث ایجاد نیازهای قابل‌توجهی برای آمادگی فیزیکی و روان‌شناختی بازیکنان می‌شود.

نیاز به تغذیه و مایعات نیز هنگام مسابقه و تمرین جزو این نیازها به شمار می‌آید. تحقیقات تغذیه‌ای در حوزهٔ ورزش‌های راکتی چالش‌های متعددی را نشان میدهد که عموماً به دلیل وجود متغیرهایی بسیار زیاد می‌باشد؛ اما چالش اصلی عدم وجود پروتکل‌های کاربردی معتبر استاندارد شده و قابل‌اطمینان می‌باشد که اینها نیز در تشخیص تغییرات معنی‌دار در عملکرد قبل و بعد از یک مداخله به اندازهٔ کافی مهم می‌باشد.

فیزیولوژی و تغذیه ورزشی رشته های راکتی: تنیس

نیازهای بازی

میزان عملکرد و مصرف انرژی

در تنیس، معمولاً مدت‌زمان تمرینات ورزشی کوتاه و طول رالی‌ها بلند است که در اسکواش چنین چیزی به‌ندرت اتفاق می‌افتد دوره‌های استراحت استاندارد در طول بازی و ما بین ست‌ها و زمانی که تعویض بازیکنان به پایان می‌رسد مجاز است. عدم فعالیت نسبی نیز زمانی وجود خواهد داشت که بازیکنان خود را برای بازی با توپ یا دریافت آن آماده می‌کنند و یا هنگامی که خارج از بازی و مشغول ریکاوری هستند.

زمانی که بازی در زمین‌های سربسته انجام می‌شود در مقایسه با زمین‌های سرباز بیشتر با دیوارهای دوروبر محدود شده‌اند و طول این دوره احتمالاً کاهش خواهد یافت.

ضربان قلب

پاسخ ضربان قلب به بازی تنیس به‌عنوان شاخصی از فشار در دستگاه قلبی عروقی مورد استفاده قرار گرفته است. به‌منظور ارزیابی تأثیری که بازی‌های ورزشی بر سیستم گردش خون می‌گذارند نتایج هم به‌صورت مطلق و هم به‌صورت درصدی از میزان ضربان قلب نشان‌داده‌شده‌اند.

اطلاعات و داده‌های به‌دست‌آمده توسط سیلیگر و همکارانش (۱۹۷۳)، مقدار میانگینی برابر با ۱۴۳ ضربان min (بين ۱۳۲ تا ۱۵۱ ضربان را در حدود ۶۰ درصد از دامنه ضربان قلب نشان داده اند مینسر و همکارانش (۱۹۸۰) رقم میانگینی برابر با ۶۰ درصد حداکثر ضربان قلب متناسب با سن را در بازیکنان ۲۵ تا ۵۲ساله ای که به‌صورت تفریحی تنیس بازی می‌کردند گزارش کرده‌اند.

ریتل و واترهال (۱۹۷۵) رقم میانگینی برابر با ۱۵۰ ۱۰ را برای ضربان قلب ورزشکاران طی بازی گزارش کرده‌اند. این نتایج با داده‌های گزارش شده توسط الیوت داوسون و پیک (۱۹۸۵) در خصوص بازیکنان مرد تنیس دانشگاهی که در مدت ۶۰ دقیقه بر سطحی سخت بازی کرده بودند همخوانی دارد، مقادیر به‌دست‌آمده از این بازیکنان با ۷۸ درصد ضربان قلب حداکثری و مشاهدات فریدمن، رامو و گری (۱۹۸۴) بر بازیکنان میانسالی که به مدت ۵۰ دقیقه بازی کرده بودند نیز مطابقت دارد.

دوهرتی (۱۹۸۲) دریافت که ضربان قلب ورزشی که به‌صورت درصدی از حداکثر ضربان قلب نشان‌داده‌شده است طی ۳۰ دقیقه بازی از ۷۰ درصد تجاوز نکرده است تغییرات موجود در سطح مهارت چندان قابل‌توجه نبود.

باتوجه‌به مقدار این رقم که به‌عنوان یک روش کلی برای عموم کاربرد دارد، نتیجه گرفته شد که ورزش تنیس می‌تواند نقش مؤثری در افزایش آمادگی جسمانی افرادی داشته باشد که از تناسب اولیه ضعیفی برخوردارند.

ورزش‌های راکتی